ماندن یا رفتن، مساله این است

بعضی ها برای رفتن اند، بعضی ها هم برای ماندن. آن که می رود، اگر به زور هم نگهش می داشتی آخرش یک روزی می رفت، اما آن که ماندنی است، می ماند، بدون هیچ زحمتی. چنگ و دندان نباید تیز کنی تا نگهش داری، چون هر چه هم دور بشود، یک روز می آید که بماند.

آن که برای رفتن است، شاید اصلا نباید می آمد، اما حالا که آمده، بگذار هر چه زودتر برود، الان نرود، فردا می رود، فردا نه یک ماه دیگر می رود، یک ماه دیگر نه، سالها هم نه، آخرش می رود. چون دلش را داشته. دلِ کندن و رفتن. و این یک نشانه است، نشانه این که مال تو نبوده. 

اما آن که می ماند، مانده چون دل رفتن نداشته، و همین نشانه ایست برای تو، که از کارهای خدا شگفت زده شوی.

و اما آن که رفته، بدان، دلِ رفتن داشته، پس تیپایی پشت سرش بزن و خوشجال باش، که لیاقتت هنوز خیلی بیشتر از این هاست، و تو لایق بهترین ها هستی.

آرزو کن، آرزو کن آن که رفتنی است، هیچ وقت نیاید، هیچ وقت... 

/ 1 نظر / 10 بازدید
گل جون!

لایک خانوم. لایک [قلب] واقعا گل گفتی. الان نره ، فردا، پس فردا... میره بالاخره....