خیلی ساده اما صمیمی

(: یادت باشه، هر وقت که جیک جیک مستونت شد، فکر زمستونت هم باشه :)

می خوایم اگه خدا بخواد اسباب کشی کنیم. از ماه ها پیش قرار و حرفش بوده... تا یکی دو ماه دیگه که ایشالا خواهیم رفت! اینم از معایب خانواده کارآفرین و پرتلاش! آخه کلی هم آرزو دارن که می خوان توی خونه فعلی برآورده بشه که به نظر من آرزوهایی هستن که توی یه خونه دیگه هم دست یافتنیه!


از اول تابستون هی رفتم و اومدم توی خونه جدید، که ببینم چیا کم داره و یکم به طراحی داخلی اش بپردازم. طراحی داخلی رشته ی قشنگیه، حیف که ایران نداره.

این که آدم بتونه محیط زندگیش را طوری طراحی و دیزاین کنه که با هر لحظه زندگی در اون، با نگاه کردن به اطرافش، آرامش را حس کنه. 

اگه همه چیش دست من بود، یعنی می تونستم از صفر شروع کنم، یه طرح سنتی اسلیمی می دادم. یه جاهاییشم اروپایی مدرن کافی شاپی. برای قسمت های سنتی از ترکیبی از رنگ های آرام بخش، سفید مرمری، آبی فیروزه ای و آبی مَژِنتا استفاده می کردم. کاعذ دیواری با طرح اسلیمی، می کشیدم، یا طرح های بته جقه و اشک خاتون، را با سنگ توی دیوار پیاده سازی می کردم. رنگ ها همه ملیح و آسمونی. اتاقی هم مخصوص نماز درست می کردم، محرابی را با کاشی یا سنگ توی دیوار طرح می زدم و شمسه های آبی آسمونی و فیروزه ای را مثل طرح درون گنبد مسحد شیخ لطف الله، تا بالا بالا ها می بردم. اینها همه اش اونقدری که به نظر میاد کار نداره، فقط همت و پی گیری می خواد.از کچ کاری و سنگ بری روی سنگ سفید مرمر هم غافل نمی شدم.

اتاق های دیگه هم با استایل های خودشون. یک اتاق با کاعذ دیواری  فرانسوی گل درشت قرمز یا صورتی، با پرده های حریر گلدوزی شده، با روتختی گلدار رز، که مخملن و برق می زنن، همینایی که رفتم پیچ شمرون نشون کردم.

اتاق کافی شاپی هم باشه مخصوص مطالعه، از اون کاغذ دیواریا که عکسای پاریس و اُسلو و کیِف و ونیز دور تا دور دیوار ها می کشیدم. اصلا ایده ها نهایت ندارن. باید یه عالمه خونه بدن دست من تا بتونم هر کدوم را به شکل خودش طراحی کنم. 

اتاق خواب هم از صورتی ملیح، با انواع و اقسام چیزهای گل گلی.

وسط پذیرایی یک عدد حوض آبی کوچیک می ذاشتم، مثل خونه های قدیمی اصفهانی، چند تا ماهی قرمز هم درونش تاب بخورند (نه این که تاب بازی کننا! تاب خوردن در اصفهانی یعنی گردش بکنن). البته نقش و نگار داشنه باشه بهتره. یا مثل اون حوض بزرگه که توی پارک دانشجو هست کنار تئاتر شهر، و کاشی های ریز کنار هم دیگه چیده شده ان باشه. از بالای سقف هم باید یه نوری بهش بتابه. یا این که بشینم خودم با رنگ های طلایی و فیروزه ای، کف و دیوار حوض را نقاشی کنم. قراره برای دور آینه دستشویی چنین کاری را انجام بدم.

برای قفسه ها ایده هایی دادم که عملی کردیم. این که اگر قراره قفسه به پذیرایی عمود باشه، ردیف های کناری قفسه را باید یا به صورت هلالی گرفت یا به صورت پَخ، که اگر از زاویه دید کنار به اون نگاه بشه، توی ذوق نخوره. یا این که کمدها با چه فاصله ای قفسه داشته باشند تا از فضا استفاده بهینه بشه.

فک کنم اینا تقریبا بشه طراحی داخلی یا دکوراسیون. مبحث و رشته خوبیه. توی ایران معماری داخلی هست که کمی با این متفاوته. متاسفانه باز برای قبول شدنش هم باید یه مش چیز نامربوط خوند. برای منی که می خوام سریع برم سر طراحی و پیاده سازی کمی صبر می طلبه.

برای یک ستون که وسط پذیرایی بود و راهی برای فرار ازش وجود نداشت، رفتیم سنگ بری های خمینی شهر. خمینی شهری ها عجیب آدم های میلیاردری هستند. 
تمامی سنگ های تزئینی ایران دست سنگتراش های خمینی شهره. با انواع و اقسام سنگ ها سر و کار دارند.

از مرمریت و جوشقان گرفته تا گرانیت و آنتیک و گیوتین. یکی از کارخانه ها به اسم عتیق، از خودش ایده هایی در وکرده بود. با کنار هم گذاشتن سنگ های رنگ های مختلف طرح های هخامنشی و رستم و آرش کمانگیر و ... را ساخته بود. یا حتی گلدون گل و آفتاب و پروانه. همینایی که توی استخرها و حمام ها هم می ذارن. از بس سنگ و اینا داشت اونجا یاد قوم عاد و ثمود افتادم.

به خمینی شهر سده هم می گویند. ترکیبی از سه تا ده بوده با قدمت هزار ساله اش. سه ده یعنی خیزان، ورنوسفادران، و اندوان.

خمینی شهری ها با این که میلیاردرن، ولی هنوز خیلی تا یک میلیاردر درست و حسابی فاصله دارن. تمام سر تا سر خونه هاشون از سنگه! قبلنا که مرمر مد بوده خونه هاشون دیوار هاشون مرمر و حالا هم گیوتین و آنتیک. می گن خمینی شهری ها اصالتا یهودی بودند که دسته جمعی تصمیم می گیرن مسلمان بشن. 

اصفهانی ها هم که خیلیییییی به نمای داخل خونه اهمیت می دن. فکر کنم نسبت به بقیه شهر ها بیشترین و پرکارترین نماهای داخلی توی اصفهان باشه. اینا هم باز ممکنه برگرده به صفاتی که که از یهودی های مهاجر در زمان کوروش به اصفهان به ارث برده باشن. یهودی ها خیلی آنتیک و مال و منال جمعاوری می کنن. اکثر آنتیک فروشی های اصفهان جهود هستن. بعد این تجمل گرایی اصفهانی ها هم از همین ها اثر گرفته. بعدشم! اسمشونم الکی به خاطر خِنس/ کِنس بودن یهودی ها در رفته. یهودی ها توی کنیسه می رن عبادت می کنن. کنس و خنس هم ریشه اش از کنیسه است. برای همین وقتی می گن خنس نباش، یعنی مثل یهودی ها خسیس نباش و اموالت را نچسبون به جونت! بکَّن!

داشتم با خودم فکر می کردم خوبه برم توی کار سنگ تراشی،‌هم پولش خیلی خوبه، هم شامه هنری می خواد، به طراحی داخلی هم مربوط می شه.نیشخند

خلاصه که ایششششششالا ما به سلامتی بریم خونه و جدید و درهای رحمت الهی بیشتر و بیشتر به رومون باز بشه...لبخند

نوشته شده در پنجشنبه ٢٥ مهر ۱۳٩٢ساعت ٤:۱٥ ‎ب.ظ توسط مستانه

نظرات ()




آخرين مطالب
» لیلای بی دل را ببین، از عشق تو مجنون شده
» لحظه شیرین
» عمیق
» شعر خواندن پیش تو زیره به کرمان بردن است
» قصه ی عشق
» انی رایت دهرا من هجرک القیامه
» خدایا شکرت!
» خرابى پرشین بلاگ
» مدینه النبى
» خلصنا یا رب

Design By : RoozGozar.com